السيد محمد تقي المدرسي (مترجم: آرام)

8

تفسير هدايت (فارسى)

/ 7 زمينهء كلّى سوره از آيه‌هاى 112 تا 120 در اواخر سوره مىتوان به طرح كلّى پى برد . در آن آيات خداوند پيامبر گرامى را به استقامت و دورى جستن از ستمكاران و گزاردن نماز و الزام صبر و نيكوكارى فرمان مىدهد . و نيز نقش « بقيّة اللَّه » را يادآور مىشود كه چگونه در روزگاران گذشته مردانى برخاستند كه نهى از تباهكارى كردند و خداوند آنان را از عذاب رهانيد و ستمكاران و گناهكاران متنعم و مترفين را نابود ساخت . و همچنين روش خدا را دربارهء اهلاك مردم شهرها بيان مىدارد كه اين امر انجام نمىگيرد مگر آن كه صلاح از ميان ايشان رخت بربسته باشد . و نيز اين كه وجود اختلاف سنّت تاريخى است و خداوند مردم را نيافريده است تا تعذيب كند بلكه آفرينش آنان براى شمول رحمت است ، امّا حكم الهى چنين است كه دوزخ را از جنّ و انس پر خواهد كرد . و نيز : هدف از بيان قصص تثبيت دل پيامبر و همچنين بيان حقيقت و ارائهء پندها و ياد آوريها براى مؤمنان است . همين نكته است كه تفصيل آنها را در سورهء هود مىبينيم و اين تفصيل بر پايهء بيان جوهر / 8 رسالتهاى الهى است كه پيامبران حامل آنها هستند و از براى آن رنجهاى فراوان كشيدند و خداوند آنان را از آسيب مردم گمراه رهانيد و منكران رسالت را دچار عذاب سختى كرد . اين رسالتها معيار نجات يا عذاب را روشن ساخت : هر كه پذيرفت خدايش نجات داد و هر كه مخالفت كرد ، در اين جهان گرفتار عذاب و لعنت و در